Si Abraham mao ang amahan sa mga matinud-anon, ang patriarka nga nagadan-ag isip kahayag sa maong hilisgutan sa pagtuo. Sa Genesis 15, gidasig sa Dios si Abraham nga dili mahadlok tungod kay ang Dios mismo mao ang iyang ganti. Dayon, gisultihan sa Dios si Abraham nga ang iyang kaliwat mahimong mas daghan pa kay sa mga bituon sa langit. Ug ang Biblia nagasunod sa pagrekord

Ug siya mitoo kang Jehova, ug kini giisip Niya alang kaniya—isip pagkamatarong. Genesis 15:6, YLT

Ang pulong nga gihubad sa Ingles nga Pagkamatarong gihubad sa ubang mga pinulongan, sama sa Kinatsila, isip hustisya. Ang pangutana mao, kinsa man ang nag-isip kang kinsa nga matarong o makiangayon? Ang Dios ba ang nag-isip kang Abraham nga matarong, o si Abraham ba ang nag-isip sa Dios nga matarong o makiangayon?

Ang tubag nagdepende sa imong pagsabot sa hustisya. Kung ang hustisya nagpasabot sa higpit nga pagpatuman sa kasugoan nga nagkinahanglan, nan ang gihulagway nga buhat dili mahimo nga ipasabot batok sa Dios, kondili ang Dios mao ang nag-isip kang Abraham nga matarong pinaagi sa Iyang gugma. Apan kung ang hustisya o pagkamatarong gipasabot isip kalooy, kaayo, ug pagtagad sa kabus, sama sa kanunay nga gipahayag sa Kasulatan, nan tinuod nga si Abraham mahimong mag-isip sa Dios nga makiangayon. Ug kini mismo ang gipahayag sa mga balaan diha sa Pinadayag:

Ug sila nagawali sa awit ni Moises, ang alagad sa Dios, ug sa awit sa Cordero, nga nagaingon: “Daku ug kahibulongan ang Imong mga buhat, Ginoong Dios nga Makagagahom! Matarong ug tinuod ang Imong mga dalan, O Hari sa mga balaan! Pinadayag 15:3

Kung ang katawhan sa Dios mag-ila sa Dios nga matarong tungod sa Iyang kalooy, nan ang ilang paghukom sa hustisya sa Dios ibalik usab kanila, kay sama sa atong paghukom, mao usab ang atong pagahukman.